Zoeken in deze blog

18 september 2022

A ghost in the throat - Doireann Ní Ghríofa

A poetic and unusual encounter of autofiction and essay with excerpts of poetry

A ghost in the throat - Ní Ghríofa cover


Doireann Ní Ghríofa (1981) is an acclaimed Irish bilingual poet who has already written several poet collections in both Irish (Gaeilge) and English. She debuted in prose with A ghost in the throat, published in 2020 with Tramp Press, which was praised highly in Ireland and internationally, and has won several prizes of which the An Post Irish Book of the Year award. 

In this poetic and unusual encounter of autofiction and essay with excerpts of poetry, a young mother and writer, Ní Ghríofa herself, has narrowly avoided a tragedy at the birth of her fourth child. Taken up by her many to do lists, she struggles with her repetitive daily routine. But then she re-discovers an epic Irish poem which she fell in love with during her schoolyears: the Lament for Art O’Leary or the Caoineadh Airt Uí Laoghaire and written by the 18th century Irish noblewoman and poet, Eibhlín Dubh Ní Chonaill, in which Eibhlín, also known as Nelly, mourns her husband, who she discovered in his own blood, murdered, from which she drank herself a few handfuls.

The story-telling young mother and writer is taken back to the past and gets obsessed by tracking down the life of Eibhlín Dubh, and doing a better job than all other literary investigators who tried this before her. She turns all archives around to find buried information and visits the places she knows where Eibhlín would have lived. She also re-translates the epic and orally inherited poem from folkloric origin in English as she wasn’t satisfied either with the English translations she had to deal with. She recognizes herself in this poet, and sees the parallels with her own life.

“This is a female text, which is also a caoineadh: a dirge and a drudge-song, an anthem of praise, a chant and a keen, a lament and an echo, a chorus and a hymn. Join in.”

All chapters besides the prologue start with a sentence from the Irish poem, both in Irish and English, and the entirety of the 5 parts and 36 verses is included at the end. It is an interesting asset although Irish is completely unrecognizable both in writing and in sound for most of us. The prologue sets the scene in which the book is written. The further chapters are very rhythmical and poetic, whether it’s about her routinely day-to day-life as about her investigation subject. Nevertheless, it takes a while to get accustomed to the story and the very calm speed of it. It is not as captivating from the beginning onwards.

The biggest part of the story is a beautifully written inner dialogue how the writer combines her house-work and chores with her research and writing. She writes her chores down on to do lists, which she deletes one after the other and tries to stick to them in an obsessive and kind of frustrating way. “If each day is a cluttered page, then I spend my hours scrubbing its letters. In this, my work is a deletion of a presence.”

At the same time, she tries to assemble a life from the fragments she finds about Eibhlín Dubh, which aren’t nearly enough as certainly in those times, female writers were not important enough to write about. It is a bit of a mystery that lingers on quietly, not as exciting as a detective story, but in fact with a slight touch of it.

As a poet herself, Ní Ghríofa shares her views on her 18th century counterpart and her work, and finds the right words for it, like I couldn’t myself:  "My favourite element hovers beyond the text, in the untranslatable pale space between stanzas, where I sense a female breath lingering on the stairs, still present, somehow, long after the body has hurried onwards to breathe elsewhere.”

The lives of both women are intertwined. Present and past are connected, Ní Ghríofa has flashbacks to her own youth, as well as day dreams about Eibhlín Dubh’s life, in which she tries to fill in a personal life based on historical facts. The mixture of history and personal life works wonderfully well.

In a passionate and honest way, Ní Ghríofa brings out a female voice and praises the role of women in history who have got forgotten as well as the joy and the sense of fulfilment that motherhood can give. This versus the urge for intellectual challenges and the self-esteem which can suffer at the same time. Her investigation into one of Irelands’ most important female poets makes her find herself again. 

Een geest in de keel - Ní Ghríofa cover

Titel: A ghost in the throat
Auteur: Doireann Ní Ghríofa
Vertaler: Caroline Meijer 
Uitgevers: Tramp Press (2020), Van Oorschot (2021)

--- Je reactie wordt pas zichtbaar nadat ik ze heb goedgekeurd. Your reaction will become visible after I will have approved it. Votre réaction devient visible après que je l'aurai approuvée.

14 september 2022

(N)IETS - Gaea Schoeters, Gerda Dendooven

Suggestief en diepzinnig prenten- en audioboek

(N)IETS - Gaea Schoeters cover


Doordrongen worden van een zinderende, meeslepende en ethische vragen stellende spannende roman met een plot om u tegen te zeggen. En een tijd later je laten nadenken met een muzikaal en geïllustreerd filosofisch verhaal voor kinderen tussen 8 en 99 jaar oud door dezelfde auteur: Gaea Schoeters (auteur, journalist, librettist en scenarist) slaagt in deze opzet. Eerst met het spannende TROFEE, dat zeer goede recensies kreeg. Samen met illustratrice Gerda Dendooven enerzijds en componiste Annelies van Parys en het Goeyvaerts String Trio anderzijds bracht ze in 2021 ook het prenten- en audioboek (N)IETS uit bij De Eenhoorn. Het is goed om het kind in jezelf te blijven ontdekken om van al dit moois te kunnen genieten, ook al gebeurt dit per uitzondering.

Gaea Schoeters kwam met de tekst, een dialoog tussen een hond en een kat over het verschil tussen iets en niets. Het is een heus filosofisch woordenspel dat zich tussen die twee ontspint en waarover zich dan verschillende gedachten kunnen ontvouwen.

“Vertel eens iets? vraagt de hond.
Er komt niets, zegt de kat.
Echt niets.
Er valt een stilte. Ze valt zoals alleen stiltes kunnen vallen. Zonder geluid.
Maar dan komen de eerste gedachten. Samen gaan ze op zoek naar niets.”

De hond is een voorstander van aan niets te denken. Maar de kat lukt daar niet in. De hond probeert het wel, maar slaagt er toch ook niet helemaal in ook al wil hij dat niet helemaal toegeven. Samen beginnen ze een denkexperiment dat samen met kinderen zeer goed uitgevoerd zou kunnen worden. Hun dialogen zijn en klinken vlotjes en gemakkelijk te volgen. Schoeters sprak zelf het audioboek op muziek in dat via de scancode vooraan in het boek te vinden is.

Die moderne muziek is gemaakt door componiste Annelies van Parys en het Goeyvaerts String Trio. Die klinkt wat schurend en overweldigend, maar overtuigend genoeg als soundscape bij het boek, inclusief de stiltes die vallen als de viool, altviool en cello zwijgen om wat lucht te geven tussendoor.

De kat en de hond kregen van Gerda Dendooven veelzeggende gezichtsexpressies mee. Het is niet moeilijk om hun gevoelens af te lezen. De kleurplaten en de stijl zijn gewild van kunstenaar Mark Rothko geleend, die bij naam genoemd wordt in het prentenboek. Haar tekeningen zijn echter niet abstract, maar levendig en speels. De dieren gaan samen op pad, spelen, jagen of rusten samen.

Zowel met kinderen als voor jezelf kan je aan de slag met thema’s die aan bod komen als leren denken aan (n)iets, of je (n)iets kan verwachten dan wel beter opwachten, of je achterom dan wel vooruit moet kijken, wat angst met je doet, of je al dan niet houvast nodig hebt, kortom hoe je in het leven kan staan. Het positieve en het negatieve, yin en yang. En hoe deze elkaar aanvullen. Zoals een hond en een kat. Of een kat en een hond. En met het artistieke kan je ook aan de slag, vanwege Mark Rothko dus, hoe deze grote schilderijen creëerde met kleurvlakken, alsof je er doorheen kon lopen. Wat die kat en die hond samen ook doen. Teken- en taalles ineen dus. Of gewoon een mooi suggestief en diepzinnig prenten- en audioboek voor in je boekenkast. Dat vooral. 

Titel: (N)IETS
Auteur: Gaea Schoeters, 
Illustrator: Gerda Dendooven 
Muziek: Annelies van Parys, Goeyvaerts String Trio 
Uitgever: De Eenhoorn
Jaar uitgave: 2021

--- Je reactie wordt pas zichtbaar nadat ik ze heb goedgekeurd. Your reaction will become visible after I will have approved it. Votre réaction devient visible après que je l'aurai approuvée.

31 juli 2022

Gelezen in juli 2022

Romans
 
Kerozine - cover
Kerozine - Adeline Dieudonné: Uiteindelijk toch een licht teleurstellende mozaïekroman. Lees mijn recensie.











The funny thing about Norman Foreman - cover
The funny thing about Norman Foreman - Julietta Henderson (Engels gelezen)

Dit boek is een fijne feelgoodroman met meerwaarde als je binnenkort plant om het Edinburgh Fringe festival te bezoeken. Ik las dit boek in het Engels, maar het is ook vertaald naar het Nederlands als 'De goede grap van Norman Foreman'. 
De twaalfjarige Norman leeft samen met zijn moeder Sadie. Wie Normans vader is weet niemand, zelfs Sadie niet. Norman heeft een heel goede vriend, Jax. Zij zijn beiden enorme fans van standup comedians, kennen complete acts uit hun hoofd maar bedenken ook hun eigen grappen. Het is dan ook niet vreemd dat ze een vijfjarenplan hebben opgesteld om hun grote doel te bereiken: optreden op het beroemde Fringe festival in het Schotse Edinburgh. Maar dan overlijdt Jax heel plotseling, Norman in totale reddeloosheid achterlatend. Maar hij herpakt zich en bedenkt een nieuw plan: Dít jaar nog optreden op het Fringe Festival, onderweg zijn vader zoeken en voor zijn moeder zorgen. Hij krijgt hierbij hulp van zijn moeder Sadie en haar collega en vriend Leonard, die bereid is hen in zijn oldtimer naar Edinburgh te rijden. Het festival is al over vijf weken dus er is werk aan de winkel voor ze in een behoorlijk heftige roadtrip naar Schotland terechtkomen. (met dank aan Evelien W voor deze beschrijving)

Ik vond deze roman wat melodramatisch met wat overdreven toevalligheden maar toch ook ontroerend en meeslepend geschreven. Er is veel plaats voor het rouwproces dat zowel Norman als zijn moeder door moeten, maar wat wordt gecombineerd met veel humor waardoor dit draaglijker wordt. De schrijfstijl geeft bovendien geloofwaardig het alledaagse taalgebruik weer van de verschillende personages. Daardoor heb ik dit met plezier gelezen, ook door de vele referenties naar Britse comedians waarvan ik er een aantal herkende (en anderen dan weer niet). Het boek werd vertaald naar het Nederlands door Anna Livestro. 

Verhalenbundel

Vaders die rouwen - coverVaders die rouwen - Carmien Michels: Zes verhalen over zware thematieken in diverse vormen. Prachtige metaforen en knappe compositie. Lees mijn recensie

Poëzie

Brood en liefde - cover
Brood en liefde / De pain et d'amour - Mustafa Kör (tweetalige bundel): De dichter Mustafa Kör heeft een bloemlezing geschreven en samengesteld om langzaam van te genieten. De gedichten zijn soms persoonlijk en in een barokke stijl geschreven. Ze evoceren en ontroeren tegelijkertijd. Deze bundel werd vertaald naar het Frans door Katelijne De Vuyst & Danielle Losman. Uitgegeven door zowel PoëzieCentrum als maelstrÖm reEvolution. Mustafa Kör is sinds 2022 Dichter des Vaderlands, na deze functie te hebben overgenomen van Carl Norac. 





--- Je reactie wordt pas zichtbaar nadat ik ze heb goedgekeurd. Your reaction will become visible after I will have approved it. Votre réaction devient visible après que je l'aurai approuvée.

26 juli 2022

Kerozine - Adeline Dieudonné

Uiteindelijk toch een licht teleurstellende mozaïekroman

Kerozine Adeline Dieudonné cover

Adeline Dieudonné (1982), een Brusselse Franstalige schrijfster, brak in de Franstalige literaire wereld door met haar succesvolle debuutroman La vraie vie (Het echte leven) in 2018. Ze won er verschillende prijzen mee. Begin dit jaar kwam de Nederlandse vertaling van haar tweede roman Kerozine uit, vertaald door het duo Nathalie Tabury en Annelies Kin, dat niét goed werd onthaald in de Franse literaire wereld, en waarvan de recensies ‘Lize Spit’-gewijs en waarmee ze veel wordt vergeleken, ook in totaal tegenovergestelde richtingen gaan.

Kerozine is een ‘trashy’ mozaïekroman. In de inleiding word je naar een parkeerplaats aan een benzinestation gebracht langs de autosnelweg ergens in de Ardennen. Tijdens een zomernacht bevinden zich daar 15 verschillende personages toevallig samen, als je een meegereisd paard en een lijk meetelt. In de daaropvolgende korte hoofdstukken maken we als in een flashback kennis met al deze personages, waarvan er heel wat slechts in een zijrolletje en amper aan bod komen. De verhalen die we over hen te lezen krijgen, zijn donker, en afwisselend absurdistisch, ‘over de top’ en banaal te noemen, altijd met de nodige zwarte satirische humor overgoten. Als je aan het einde van het boek leest wie de ‘vroedvrouwen’ van Dieudonné waren bij het schrijven van dit boek, is het vanwege die humor die best Belgisch aandoet, alvast geen verrassing dat de Brusselse Franstalige auteur Thomas Gunzig daarbij staat.

Wat geeft er meer de doorslag bij een leeservaring van een boek: het leesplezier of de schrijfkunst? Soms vallen die twee namelijk niet altijd samen. En dan kom je al eens ongeveer in het midden terecht. Adeline Dieudonné kan zeker schrijven. Haar observaties zijn raak, en ze kan kleurrijk, grappig, spannend en horror-achtig schrijven, en dat allemaal in een erg snelle, kortaangebonden stijl. Of dat iets is dat je als lezer zou verwachten als je deze korte roman open slaat, en je daarnaast wordt verward door de vele verhalen en perspectieven die snel op elkaar volgen, is een andere zaak. De personages zijn koud door wat er in hun leven is gebeurd en blijven op afstand, ook al raakt dat als lezer je óók.

Het boek is vlot te lezen als je je over de expliciete en gewelddadige ongemakkelijkheid heen kan zetten. Maar de korte verhalen blijven ook niet echt hangen, waardoor je al snel de geportretteerde personages weer kan vergeten. De epiloog aan het einde die zich 2 minuten later afspeelt dan de introductie en waarin je een volledige ontknoping zou verwachten van wat al deze personages losjes bij elkaar houdt, is zó kort dat je het met volle aandacht moet lezen als je wilt weten hoe de plot juist ineen steekt. Zo stelde deze korte roman toch enigszins teleur. 

Recensieboek met dank aan https://www.facebook.com/boekensite.gent

Titel: Kerozine
Auteur: Adeline Dieudonné
Vertalers: Nathalie Tabury en Annelies Kin 
Uitgever: Atlas Contact
Jaar uitgave: 2021

--- Je reactie wordt pas zichtbaar nadat ik ze heb goedgekeurd. Your reaction will become visible after I will have approved it. Votre réaction devient visible après que je l'aurai approuvée.

Populaire blogs