Verzamelde werken - Lydia Sandgren

Wat een geraffineerd en uitgebreid familieverhaal als debuut

Zowel debutante Lydia Sandgren als vertalers Janny Middelbeek-Oortgiesen en Eline Jongsma hebben een knappe prestatie geleverd met Verzamelde werken, een familieverhaal bekroond met de Zweedse August-prijs in 2020. Sandgren werkte meer dan 10 jaar aan deze vuistdikke roman van 784 pagina’s over de familie Berg, die in Zweden een bestseller werd en waarmee ze hoge ogen gooide bij de literatuurcritici. De vertalers hebben alvast de longlist gehaald van de Europese Literatuurprijs dit jaar.

In Verzamelde werken leren we de vijftiger Martin Berg kennen. Aan het begin van het boek vinden we hem terug, op de vloer gelegen, te midden een berg ooit begonnen manuscripten en notities uit de 25 voorbije jaren, van toen hij nog een veelbelovende auteur wenste te worden. Hij is nu uitgeblust en op een keerpunt beland: zijn kinderen zijn uitgevlogen, zijn vrouw is jaren geleden verdwenen. In de rest van het boek overlopen we zijn leven tot dat bepaalde punt.

In de plaats van zijn eigen boeken te schrijven, stichtte hij met zijn jeugdvriend Per een kleine uitgeverij. Als uitgever vond hij zijn rol, hij neemt al eens vertalingen van zijn eigen uitgaven voor zijn rekening en hij is bekend als steun en toeverlaat voor de schrijvers onder zijn dak. Afwisselend met interviewfragmenten die van Berg worden afgenomen, gaan we in flashbacks terug naar de jeugd van Berg, waarin we hem leren kennen als student, en hij zijn jeugdvriend Gustav von Becker, en zijn grote liefde en latere vrouw Cecilia Wikner leert kennen.

Hij, Gustav en Cecilia zijn dan een drie-eenheid. Als geliefde van Martin, fungeert Cecilia ook als muze en model voor de boezemvriend, een kunstenaar in hart en nieren. Zij wordt Gustavs grote inspiratiebron voor de schilderijen uit zijn meest succesvolle periode. Samen vertrekken Martin en Gustav in hun studentenjaren naar Parijs waar Cecilia hen later vervoegt, om inspiratie op te doen voor hun culturele interesses. Martin jaagt dan nog steeds de droom na om een onnavolgbaar schrijver te worden terwijl Gustav al goed op weg is in het ontdekken van zijn kunst en kunnen. Martin heeft dan ook op dat moment een te romantisch beeld van een schrijversbestaan voor ogen.

Als Cecilia al jong en onverwacht zwanger wordt van Rakel, trouwen Martin en Cecilia en zoekt hij toch een standvastigere inkomstenbron. Daarom krijgt het uitgeversidee van zijn vriend Per uiteindelijk ook meer vorm. De bevalling van Cecilia loopt jammer genoeg moeizaam. Cecilia worstelt met haar verleden en de rugzak die ze mee kreeg, en heeft moeite om de moederrol op te nemen. Toch verblijdt ook hun zoon Elis een paar jaar later het gezin met zijn komst. Na een moeilijke tijd herstelt Cecilia in het buitenhuis van haar ouders terwijl haar moeder Martin bijstaat in de verzorging van de kinderen, Elis is dan ook een huilebalk die hen lang wakker kan houden. Nog een tijd later verdwijnt Cecilia uiteindelijk toch van het toneel, slechts een kort briefje voor Martin zonder afdoende uitleg achterlatend.

Dochter Rakel neemt in haar volwassen leven de tweede verhaallijn van het boek voor haar rekening. Als ze een Duitse roman van haar vader te lezen krijgt die haar advies erover vraagt, ziet ze akelige overeenkomsten in dit boek met de verdwijning van haar moeder die ze nooit helemaal heeft begrepen. Ze probeert contact op te nemen met de auteur in Berlijn en uiteindelijk ook uit te zoeken of ze haar moeder kan terugvinden, ook al heeft ze schrik om afscheid te nemen van de verhalen die ze telkens heeft horen vertellen of ze zichzelf heeft wijsgemaakt. Het is ondanks haar vastberadenheid een moeilijk pad om te bewandelen.

Door de breedvoerigheid worden de personages uit het boek echte mensen die je erg goed leert kennen. De levendigheid wordt gegarandeerd door de lichte en tegelijkertijd pittige dialogen, en de boeiende beschouwingen over literatuur, kunst, filosofie, de psychologie van de mens, enz. De vraag die het boek overkoepelt en in grote mate bij elkaar houdt, is of de schoonheid van literatuur en kunst voldoende de alledaagsheid van het leven kan verbreken en voldoende zin kan geven. Heel wat beschrijvingen zijn ook humoristisch en brengen een glimlach rond je lippen.

De taal sprankelt en de heldere schrijfstijl neemt je mee doorheen het boek. Een nadeel aan de lengte van deze roman is als je niet al te veel leeslust hebt, en last hebt van een leesdip en een algemeen down gevoel, je er te veel naar moet terugkeren en je te lang over het boek doet om dingen te onthouden van de eerste delen naar het einde toe. Dat is natuurlijk niet gelegen aan de auteur van dit prachtige verhaal, laat dat duidelijk zijn. Sandgren weet haar lezer echt wel geboeid te houden met dit ogenschijnlijk met plezier geschreven en vlot te lezen geraffineerd familieverhaal.

Titel: Verzamelde werken
Auteur: Lydia Sandgren

Vertalers: Eline Jongsma, Janny Middelbeek - Oortgiesen

Uitgever: Oevers
Jaar uitgave: 2021

--- Je reactie wordt pas zichtbaar nadat ik ze heb goedgekeurd.

Islossning - Arne Dahl

Bewildering, far fetched and nail-biting suspense ridden story

I read this book in Swedish. Review in English.

Having looked forward so much until the last book of the Swedish Berger & Blom series by the bestselling thriller author Arne Dahl (pen name for Jan Arnald’s writing career in the crime genre), I couldn't wait to read it and immediately downloaded the Swedish e-book edition to read it as soon as it was available. Once being plunged into the setting and the action again, it was no problem to read it until the end almost in one night.

Meeting the private detectives, Sam Berger, and his love and professional partner Molly Blom, and his dear friend "Deer" who's still working with the Stockholm police, again was a big pleasure. Although the big storyline that largely cross-cut the previous books has come to an end, and "Deer" has been revalidating from one last surprise attack, her stress and the last remainders of last book's excitement are still very much present in this last part of their story together. Being able to grasp the mental effects of his characters’ past experiences and their inner worlds, is one of Arne Dahl's specialisations, often missing in a lot of books in this genre.

Some gripping flash-backs from the beginning of the story onwards try to throw a light on a frightening childhood of someone who is probably looking for revenge in the present. But who is this person, why are dead bodies being found on sandy beaches across the Stockholm archipelago with exactly one month in between, and why is there probably a second serial killer on the loose murdering former Hells Angels’ members with an axe at the same time?

Deer is confronted with her boss, Conny Lundin, who has put her, one of his best police officers, aside in a lower ranking “office job” since her comeback, while she doesn’t trust him with these two major cases. And she can’t help to keep puzzling with those herself. Sam Berger and Molly Blom having Deer to thank for her heroic efforts saving their own child, can’t do otherwise than to help her putting a stop to these obnoxious murders.

Although it is a bit complicated to get there, of course the two cases are expertly knit together at a certain point somewhere in the middle of the book like Dahl has done already so many times. The plot itself is quite far fetched, comprising this time things like cryonics and cryotherapy, biotechnology, plastic surgery, the quest for eternal life, police infiltrations and the Russian mafia - like more Scandinavian books & scripts tend to be – but Dahl can draw his readers into the story and keep them interested by maintaining a high rhythm, regularly switching the perspectives, and a good balance between rising the suspense and calming down again until the finale has to be set...

Arne Dahl’s writing style is still metaphorical although less mystical and dreamy than in some previous books of these series, and still witty and as sharp as a knife, just sufficiently explanatory. The “showing” is of more importance than the “telling” bit. Exactly this combination, the extraordinary, the suspense, the plot and the writing makes this book again a great bewildering story of high quality. And then, there is the end which makes clear the Berger and Blom series is now finished but also just captivating enough as a cliff-hanger for something new again.

 
Titel: Islossning
Auteur: Arne Dahl
Uitgever: Albert Bonniers Förlag
Jaar uitgave: 2021

--- Als jij een reactie post op dit bericht, krijg ik hier een melding van. Ik lees je reactie eerst voor ze onder deze blog publiek te publiceren. Als jij anoniem een reactie achterlaat, wil ik je vragen met je voornaam af te sluiten zodat ik toch een idee heb van wie jij bent! Alvast bedankt. Kopieer deze link in je browser als je mijn blog wil volgen via follow.it: https://follow.it/villanathalieoverlezen

De Grote Eeuw-serie van Jan Guillou: deel 5 tot en met 10

Echte Amerikaanse jeans (jaren '50, deel 6): 4 sterren

1968 (deel 7): 4 sterren

Zij die dromen doden, slapen nooit (jaren '70, deel 8),  3 sterren

De tweede doodzonde (jaren '80, deel 9), 4 sterren

Het einde van het verhaal (jaren '90 - 10/09/2001, deel 10), 3 sterren

Dit zijn de vijf boeken die volgen op de eerste vijf delen Bruggenbouwers, Dandy uit het Noorden, Tussen rood en zwart, De kop in het zand en Blauwe ster van de Grote Eeuw-serie. Waar in de eerste vier boeken het vooral of vaak draait over de drie Lauritzen-broers Lauritz, Oscar en Sverre, en in het vijfde boek over Lauritz' dochter Johanna, verschuift de focus in deze vijf boeken naar Eric Letang, zoon van Hélène en kleinzoon van Oscar Lauritzen. In Eric herken je dan ook veel biografische elementen van de schrijver, Jan Guillou, zelf.

'Echte Amerikaanse jeans' kwam uit in 2017. Het laatste boek 'Het einde van het verhaal' kwam in Zweden uit in het najaar van 2020, en in Nederlandse vertaling in april 2021.

In het eerste boek is Eric nog een jonge knaap en worden zijn kinder- en jeugdjaren beschreven. Focus zijn de jaren '50 waarin het beter begon te worden voor de bevolking na de Tweede Wereldoorlog tijdens dewelke Zweden zich neutraal probeerde te houden, en waarin de fundamenten van de Zweedse verzorgingsstaat worden gelegd. De nasleep van W.O. II lag nog te vers in het geheugen om bv de omvang van de Holocaust in het onderwijs al bespreekbaar te maken en in het curriculum te brengen voor de jonge leerlingen. De Koude Oorlog heeft een aanvang genomen die in Zweden waarschijnlijk nog een grotere impact had door de nabijheid van de toenmalige Sovjet-Unie. De dreiging van een nakende kernoorlog is dan heel reëel en zorgt voor veel bezorgdheid en angst. De Amerikaanse levensstijl begint aan invloed te winnen in Europa, zeker bij de jongeren. Importgoederen uit de VS zoals jeans en Coca-Cola waren toen nog een aantal jaar verboden in Zweden, maar Eric lukt het als een van de eersten hand te leggen op beide dingen. Vandaar ook de titel.

Eric groeit uit van een in een rijke bourgeois omgeving opgegroeide jongen waarin hij conservatieve waarden meekrijgt tot een jongeman met een marxistisch-communistische ideologie en dientengevolge verandert zijn vriendenkring ook.
Natuurlijk moest die omslag er komen omdat hij dan vanop de eerste rij daardoor verslag kan doen van het turbulente jaar 1968. Eric is dan net afgestudeerd van de rechtenstudie in Stockholm. Zijn ideologie komt in conflict met die van de oudere generatie van zijn familie. Toch is ook zijn eerst uit het oog verloren neef met Deense relaties Henning een medestander geworden. Vooral de band met zijn moeder komt dan onder druk te staan, wat zo zal blijven in de volgende delen. Verschillende studenten- en arbeidersbetogingen vinden plaats in de Europese hoofdsteden, de USSR valt binnen in Praag, de Vietnamoorlog escaleert. Het is een kanteljaar voor Zweden en de wereld. Dit is waarschijnlijk het beste boek van deze vijf laatste delen. Ook Guillou was erg actief in de communistische beweging in die tijd, en hij heeft veel kennis van zaken waardoor hij er een van de boeiendste delen weet van te maken.

In het volgende deel 'Zij die dromen doden, slapen nooit' zijn we in de jaren '70 beland. De linkse golf van 1968 is over, de Europese veiligheidsdiensten verharden hun oorlog tegen de verschillende linkse min of meer revolutionaire bewegingen die versplinterd zijn en zo goed als een onderlinge oorlog voeren. Eric heeft zijn grote liefde, Gertrude, in Hamburg ontmoet die ook actief is in de West-Duitse verzetsbewegingen, waar de onderdrukking van deze 'terroristische' bewegingen het hardst toegeslagen heeft en waar de Zweedse veiligheidsdiensten een voorbeeld proberen aan te nemen. Het wordt erg heet onder de voeten van Eric Letang die ook de linkse journalist Erik Ponti beter leert kennen. Letang groeit eveneens verder in zijn professionele loopbaan als juridisch medewerker bij het beruchte advocatenbureau van Henning Sjöstrand. Verschillende veldslagen worden in de rechtbank gevoerd evenals tegen de liberale commerciële media waarvan de krant Expressen uitgroeit tot de voortdurende vijand van zowel Sjöstrand als Letang die dit vijandschap overerft. Ook wordt er een nieuwe generatie Lauritzen geboren.

Over naar het negende en voorlaatste deel 'De tweede doodzonde', uiteraard over de jaren '80. Eric's nicht Solveig springt op de voorbijrazende vastgoed-kar en kan de Lauritzen-familie opnieuw gouden bergen bezorgen. Eric heeft het er moeilijk mee, maar blijft niet opzij staan waardoor hij nog steeds voor de lezer de bevoorrechte waarnemer is (ook al kan dit wat ongeloofwaardig overkomen). Hij heeft nog steeds die familiale achtergrond waarvan hij zich nooit volledig heeft losgemaakt. Het werk dat zijn eigen advocatenkantoor met zich meebrengt en de druk van zijn nieuwe status als 'steradvocaat' nemen veel tijd van hem en bladzijden in beslag. Het stramien van hoe Eric's processen lopen, en de jacht op hem door Expressen begint na een tijdje eerlijk gezegd wat saai te worden.
Het verhaal van de drie broers uit een arm vissersdorpje in Noorwegen neemt wel zo goed als een einde. De banden tussen de daaropvolgende generaties raken meer en meer versnipperd, het is de tijd van de op zichzelf staande gezinnen en individuen geworden die veel minder samenkomen. De oorspronkelijk Noorse en aangetrouwde Duitse familie Lauritzen is verspreid geraakt over Zweden, Denemarken, Schotland, de VS en de Caraïben.

Het tiende, voor Zweedse (misdaad)auteurs kenmerkende laatste, deel 'Het einde van het verhaal' begint met een knaller van formaat: de dood gewaande oom Harald Lauritzen, voormalig SS-officier, keert na jaren in Argentinië te hebben gewoond, terug naar Zweden. Zijn nazi-ideeën zijn er niet minder op geworden, maar hij doet zijn familie en vooral dan de twee advocaten Eric en nicht Ariadne, een aanbod dat ze onmogelijk kunnen afslaan. Dit betekent een proces dat heel wat tijd en bladzijden inneemt. De geldbedragen die in deze zaak worden genoemd zijn eigenlijk fenomenaal en zelfs ziekmakend. Ondertussen voert Eric met zijn advocatenkantoor, waar Ariadne nu ook voor werkt, weer een aantal grote processen, nu over pedofilie, die in het oog van de pers en de publieke opinie komen te staan. Xenofobie en racisme steken steeds meer de kop op. In Zweden worden vluchtelingencentra in die jaren in brand gestoken. De uitspraak van een van Eric's kompanen dat de strijd tegen racisme en islamofobie de grootste zal zijn in de komende jaren/decennia en er een 'oorlog tussen beschavingen' , is eigenlijk een weliswaar achteraf gezien gemakkelijke maar toen toch al aangekondigde waarschuwing door journalisten/politicologen als Francis Fukuyama. Het is niet toevallig dat de Zweedse titel daar deels naar verwijst. Het is ook niet toevallig dat Guillou dit deel net laat stoppen op de exacte datum van 10 september 2001.

Het is goed dat Guillou op zoek moet gaan naar een slotpunt. De nadrukkelijk opgezochte geschiedenis en juridische tendensen beginnen nu toch wel vermoeiend en wat zeurend te worden.
Ook de vertaling begint grotere opvallende mankementen te vertonen. Krukkige zinnen waren er van in het begin al bij die geen vlot Nederlands opbrachten, maar vreemde termen beginnen steeds nadrukkelijker voor te komen. Vluchtelingencentra worden bij de vertaler van dienst kampen genoemd, en de Caraïben al sinds twee delen Westindië, afgeleid van het archaïsche Zweedse woord, maar onduidelijk voor een groot deel van de moderne Nederlandstalige lezers.

Jan Guillou heeft er zeker een exploot op zitten door de twintigste eeuw samen te ballen in een familie-epos over tien delen, en hij is ongetwijfeld een expert met een encyclopedische kennis die ook veel onderzoek heeft ondernomen, maar een literator kan hij aan het einde van de reeks echt niet meer genoemd worden. Het is een goed ding en hoog tijd dat hij na deze serie zich kon beginnen herbronnen. Ook de vertaler en de redactie mogen in eigen boezem kijken voor wat de vertaling betreft. Wat wel de moeite blijft, zijn de covers van de Nederlandse uitgaven die in tegenstelling tot de Zweedse uitgaven steeds vergelijkbaar zijn gebleven.

Uitgeverij Prometheus
2017 - 2020
Vertaler: Bart Kraamer

--- Als jij een reactie post op dit bericht, krijg ik hier een melding van. Ik lees je reactie eerst voor ze onder deze blog publiek te publiceren. Als jij anoniem een reactie achterlaat, wil ik je vragen met je voornaam af te sluiten zodat ik toch een idee heb van wie jij bent! Alvast bedankt. Kopieer deze link in je browser als je mijn blog wil volgen via follow.it: https://follow.it/villanathalieoverlezen

Angstige mensen - Fredrik Backman (buddyread)

Een buddyread die dit jaar nog op mijn lijstje stond, was Angstige mensen van Fredrik Backman. Ik heb dit boek samen gelezen met mijn leesvriendin Wendy. Zij las de Nederlandse vertaling door Edith Sybesma, ik las de originele Zweedse versie.

Met Wendy

 

Backman is beroemd geworden voor romans als Een man die Ove heet (verfilmd), Britt-Marie was hier, en voor een pareltje als En elke ochtend wordt de weg naar huis steeds langer. In die verhalen blijft hij dicht bij de personages die hij opvoert in hun dagelijkse omgeving en komen er belangrijke waarden aan bod als verbondenheid, solidariteit, respect, vriendschap en liefde, die hij verpakt in een lichte, humoristische, warme en tedere toon.

De verwachtingen van Wendy

“Ik heb al een aantal recensies voorbij zien komen en ja de meeste zijn zeer positief, vooral de humor speelt waarschijnlijk een grote rol in het verhaal. Ik hou wel van humoristische verhalen, de boeken van Anne-Laure Van Neer zijn verhalen die een lach op mijn gezicht toveren, maar ik mag zeker niet in de vergelijkingsmodus geraken en wil dit verhaal op me af laten komen. Zelf heb ik van deze auteur enkel de novelle ‘En elke ochtend wordt de weg naar huis steeds langer’ gelezen, de schrijfstijl sprak me toen zeker aan en vooral de emoties raakten me als lezer.”

De inhoud

De plot van dit verhaal is in feite een pastiche op een misdaad: een debutant bankrover wordt naar zijn misdaad gedreven door de sociaaleconomische situatie waarin die zich bevindt. Als reactie daarop valt de rover binnen in een appartement waar net een bezichtiging bezig is, die vervolgens in een gijzeling uitmondt.

Als de gijzelaars uiteindelijk het appartement mogen verlaten, blijkt het leeg te zijn. Door de betrokkenen te verhoren, moeten twee lokale politie-inspecteurs er zien achter te komen wat er nu juist gebeurd is, maar niemand lijkt volledig de waarheid te spreken. De twee agenten van het stadje waar de zaak voorvalt, komen naar voor als een soort lichtgelovige niet al te snuggere Jansen en Janssen (uit Kuifje) en runnen hun station als een soort familiebedrijf. Ze zijn vader en zoon en daardoor is hun werkrelatie ook erg beïnvloed.

Wendy:

“Angstige mensen wordt op de cover aangeprezen als een meeslepende roman en dat klopt helemaal. Al was het voor mij eerder een diesel dat op gang moest komen, door de start moest ik me heen worstelen. Lagen mijn verwachtingen te hoog door de vele vijf sterren-recensies? Ik moest een aantal lange zinnen toch een aantal keer herlezen en voor mij als lezer kwam het boek haast met momenten kinderlijk over.

Maar eens de auteur de verschillende personages samenbrengt met als decor het appartement kwam er een zeker ritme in het verhaal. Dialogen die met momenten hilarisch zijn maar ook broos en eerlijk, met als hoofdthema ouderschap, de twijfel en onzekerheid van elke ouder waar menig lezer zich wel zal in herkennen. Deze levenswijsheden brengt de auteur met mooie metaforen en korte stukjes die haast poëtisch aanvoelden en waar je als lezer enkel bewondering voor kan hebben.

‘Want dat is de taak van een ouder: schouders zijn. Waar de kinderen op kunnen zitten als ze klein zijn. Waar de kinderen op kunnen zitten als ze klein zijn, zodat ze de wereld kunnen zien, waar ze op kunnen staan als ze groot zijn, zodat ze de wolken bereiken, waar ze af en toe op kunnen leunen als ze wankelen en weifelen.’"

Nathalie:

“De gijzelaars blijken onderling meer met elkaar verbonden te zijn dan wat het begin van het boek doet vermoeden. Het groepsgevoel en de solidariteit onder hen blijkt in het verloop van het verhaal te vergroten, wat uiteraard mooi is maar ook een beetje melig en misschien wel onrealistisch? Elk personage leer je beter kennen, en wordt ingevuld door de auteur.

De absurditeit van sommige gebeurtenissen in een nochtans heel dagelijkse setting passen echter soms zoals een tang op een varken om er overtuigd en echt geraakt door te worden.”

Onze conclusie

Wendy:

“De absurde situaties, de excentrieke personages en meerdere plotwendingen vallen als een puzzel in elkaar met een einde die de cirkel van deze vertelling mooi afsluit.

Het leven, mensen staan centraal doorheen het verhaal dat echter meer kan gezien worden als een fabel en meerdere keren spreekt de verteller de lezer aan en durft wel eens met het vingertje te wijzen. Toch blijft het niet bij levenswijsheden of herkenning, wending na wending werd ik meerdere keren op het verkeerde been gezet waardoor het verhaal een soort nieuwsgierigheid bij me opwekte en ik het boek niet kon wegleggen.

Ik ben blij dat ik dit boek als buddyread heb gelezen en niet heb opgegeven want het verhaal blijkt meer dan het begin laat uitschijnen.”

Nathalie:

“Backman slaat soms wat te veel door in zijn drammerigheid en zijn prekerigheid. In dit boek is het zeker te veel doorgeslagen in die richting. Vorige boeken van hem waren subtieler en eleganter.

Stilistisch is hij ook niet altijd even sterk. Zijn verhaal voelt niet altijd even spontaan en doorleefd aan, eerder nogal ver gezocht.

Maar het is geen probleem om je goed te voelen als je de laatste bladzijden van dit boek hebt omgeslagen, ook al vormen angst en onzekerheid een rode draad doorheen het boek. Het adagium ‘Alles komt goed’ is op dit boek zeker van toepassing. Voor mensen die een mooi feelgood boek zoeken, is dit een aanrader.”

Titel: Angstige mensen - Folk med ångest 

Auteur: Fredrik Backman

Vertaler: Edith Sybesma

Uitgever: Bokförlaget Forum - Querido

Jaar uitgave: 2019, Zweden; 2020, Nederland 

--- Als jij een reactie post op dit bericht, krijg ik hier een melding van. Ik behoud me het recht voor om je reactie te bekijken alvorens ze te publiceren. Als jij anoniem een reactie achterlaat, gelieve dan met je voornaam te tekenen zodat ik toch een idee heb van wie jij bent! Alvast bedankt.

Volg mijn blog hier. 

Angstige mensen - Fredrik Backman

Te ver gezocht

 

De plot van dit verhaal is in feite een pastiche op een misdaad: een debutant bankrover wordt naar zijn misdaad gedreven door de sociaaleconomische situatie waarin die zich bevindt. Als reactie daarop valt de rover binnen in een appartement waar net een bezichtiging bezig is, die vervolgens in een gijzeling uitmondt.

De gijzelaars blijken onderling meer met elkaar verbonden te zijn dan wat het begin van het boek doet vermoeden. Het groepsgevoel en de solidariteit onder hen blijkt in het verloop van het verhaal te vergroten, wat uiteraard mooi is maar ook een beetje melig en misschien wel onrealistisch? Elk personage leer je beter kennen, en wordt ingevuld door de auteur.

Als de gijzelaars uiteindelijk het appartement mogen verlaten, blijkt het leeg te zijn. Door de betrokkenen te verhoren, moeten twee lokale politie-inspecteurs er zien achter te komen wat er nu juist gebeurd is, maar niemand lijkt volledig de waarheid te spreken. De twee agenten van het stadje waar de zaak voorvalt, komen naar voor als een soort lichtgelovige niet al te snuggere Jansen en Janssen (uit Kuifje) en runnen hun station als een soort familiebedrijf. Ze zijn vader en zoon en door deze relatie blijkt hun werk erg beïnvloed te zijn.

De absurditeit van sommige gebeurtenissen in een nochtans heel dagelijkse setting passen soms zoals een tang op een varken om erdoor overtuigd en echt geraakt door te worden. Maar het is geen probleem om je goed te voelen als je de laatste bladzijden van dit boek hebt omgeslagen, ook al vormen angst en onzekerheid een rode draad doorheen het boek. Het adagium ‘Alles komt goed’ is op dit boek zeker ook van toepassing.

Backman is beroemd geworden voor romans als Een man die Ove heet (verfilmd), Britt-Marie was hier, en voor een pareltje als En elke ochtend wordt de weg naar huis steeds langer. In die verhalen blijft hij dicht bij de personages die hij opvoert in hun dagelijkse omgeving en komen er belangrijke waarden aan bod als verbondenheid, solidariteit, respect, vriendschap en liefde, die hij verpakt in een lichte, humoristische, warme en tedere toon.

Backman slaat soms wat te veel door in zijn drammerigheid en zijn prekerigheid. In dit boek is het zeker te veel doorgeslagen in die richting. Vorige boeken van hem waren subtieler en eleganter. Stilistisch is hij ook niet altijd even sterk. Zijn verhaal voelt niet altijd even spontaan en doorleefd aan, eerder nogal ver gezocht.

Ik las dit boek in het Zweeds. De Nederlandse vertaling werd gemaakt door Edith Sybesma.

Titel: Angstige mensen - Folk med ångest 

Auteur: Fredrik Backman

Vertaler: Edith Sybesma

Uitgever: Bokförlaget Forum - Querido

Jaar uitgave: 2019, Zweden; 2020, Nederland 

--- Als jij een reactie post op dit bericht, krijg ik hier een melding van. Ik behoud me het recht voor om je reactie te bekijken alvorens ze te publiceren. Als jij anoniem een reactie achterlaat, gelieve dan met je voornaam te tekenen zodat ik toch een idee heb van wie jij bent! Alvast bedankt.