Verslagje Zuiderzinnen 2023

Literair stadsfestival om van te smullen 

Wat had ik uitgekeken naar 17 september! Dé zondag van de vernieuwde Zuiderzinnen. Enkele vroegere edities van de laatste jaren tussen 2000 en 2012 had ik al eens bijgewoond, en daarom keek ik er zo naar uit om terug naar dit toen zo beroemde literair stadsfestival te komen.
Mijn bijdrage aan de crowdfunding in de aanloop naar het festival gaf bij de inkom, waar ik me tijdig aanmeldde, recht op een gratis ticket en een consumptie. Het was even zoeken, maar dat kwam in orde door de vrijwilligers aan het onthaal bij de start van dit nieuwe begin.

De weer drukdoende Don Vitalski presenteerde de opening van het festival met het Zuiderzinnenlied door initiatiefnemers Ernst Löw en zijn eega Deborah Ostrega. Na enkele openingsspeeches van de andere trekkers Axel Daeseleire en Luc Huybrechts, luisterde ik nog even naar Jeroen Olyslaegers om daarna naar de eerste locatie te vertrekken op de “Gedempte Zuiderdokken”: de prachtige Bar Local waar de heerlijke Jan De Smet met veel smaak en plezier werk van Drs. P. ten berde bracht en terug tot leven wekte. Het boegbeeld van het ter ziele gegane De Nieuwe Snaar en nog steeds muzikale-duivel-doet-al combineerde opnieuw geweldige liedjesteksten met zijn fantastische accordeon-deunen. Een heerlijk optreden als vliegende start mag je wel zeggen!

Daarna ging ik snel verder naar Cinema Lumière in het FotoMuseum om auteur-cowboy Christophe Vekeman aan het werk te zien met enkele voor mij best herkenbare hilarische midlife-gedichten 😂, weliswaar uit mannelijk standpunt bekeken. Het standpunt van mijn smartphone moest wat hoger om boven zijn cowboyhoed uit te komen en een foto te kunnen nemen van de volgende auteur: Peter Terrin. Die kwam voorlezen uit zijn laatste roman De gebeurtenis, die ik al wel gelezen had, maar daar werd zeker door hem nog iets aan toegevoegd. Zo gaat dat nu eenmaal met sommige schrijvers die je kunnen ‘vastpakken’ op een podium. Het gevolg was dat ik goed gelachen en met interesse geluisterd heb.

Voor mijn volgende geplande stop had ik nog minder tijd. Een rondje rond de werken die aan de andere kant van dit uitgestrekte plein nog bezig zijn deden me met wat vertraging toekomen in het Zuiderpershuis voor de geweldige allround schrijfster Joke Van Leeuwen. Gelukkig schoven er nog mensen aan in de zaal en ging er nog ergens een smartphone af, waardoor ze zelf ook wat later in gang schoot. Joke van Leeuwen is een schat van een mens: zowel grappig, lief als scherp wanneer het nodig is. Ze vermengde enkele van haar kindergedichten met enkele teksten uit haar werk voor volwassenen, maar alles wat deze Nederbelgische schrijft is even heerlijk en eerlijk.

Vanuit het Zuiderpershuis liep ik wat verder door naar galerie Keteleer voor de ver’Brussel’de Nederlander Rob van Essen, die ik voor het eerst ook gedichten hoorde voorlezen. Hij heeft onlangs een gedichtenbundel uitgebracht “Alleen de warme dagen waren echt”, waaruit hij enkele gedichten voorlas. Galerieën zijn blijkbaar ietwat minder be-“stoeld” dan theater-of cinemazalen voor toch ook heel wat aanwezigen. Daar viel mee om te gaan en steun werd er uiteindelijk gevonden om ontspannen te kunnen luisteren. 

Want daarna kwam Elvis Peeters (muziekpseudoniem voor Jos Verlooy) nog aan de beurt, één helft van het duo dat net de roman “De Tijden” heeft uitgebracht. (De andere helft, echtgenote Nicole Van Bael had zich verontschuldigd en liet haar man de honneurs waarnemen.) 

Elvis Peeters bleef zijn naam waardig en sloeg ook nog enkele hoge noten aan, bij herhaaldelijk aandringen kreeg hij zelfs het voor het literair-kunstzinnige gebeuren opgedaagde publiek nog mee ook. De stem van jazz- en punkband Wilderman (en wijlen jaren ‘80 cult-rockgroep Aroma di Amore) is blijkbaar een stevige, ik moet toegeven dat ik nog niet van deze muziek gehoord had. Zijn Nederlandse liedteksten op dit korte optreden waren in ieder geval erg de moeite waard. Van hem zou ik best nog een langere lezing willen horen! Marcel Van Thilt indachtig ook, dus was het niet zo erg dat ik die naam op het podium had geskipt. 

Ik ben nog even naar dat podium terug gewandeld om naar Roland Van Campenhout te gaan luisteren die even kwam ‘bluesen’ voor het aanwezige publiek dat de trappen van het Museum voor Schone Kunsten bezet hield en van de stralende zon aan het genieten was. Daarna nog even gedag gaan zeggen aan misschien wel de meest sympathieke dichter die ik ken, en waarschijnlijk al zijn fans persoonlijk tagt in zijn heilige drievuldigheidsprofielen op een bekend sociaal medium: de geweldige Peter Holvoet-Hanssen. Het is nu al uitkijken naar zijn Wolkendragers-voorstelling op 20 oktober!

Nog een keertje ging ik richting Café Local dat goed vol was gelopen om naar de internationale succesacteur Koen De Bouw te komen luisteren (De Brit Ben Elton die zijn Britse evenknie ‘Professor T’ speelt is een fan van hem!) Wel, deze De Bouw bracht aan het einde van de dag een verhaal van de betreurde schrijver Jean-Marie Berckmans volledig tot leven met zijn prachtige stem. En dat deze combinatie véél volk trok, is een understatement! Ook een heel tof optreden om mee te maken dus. Ik was nog graag in het overvolle hippe café De Hopper binnen geraakt om naar de Nederlandse ster Frank Boeijen te kunnen luisteren, maar oké, ik had toch voldoende gezien om dit niet aan mijn hart te laten komen.

Dat het nieuwe #ZuiderZinnen - festival goed was! Smul smul...  op naar de volgende editie!?! 

--- Je reactie wordt pas zichtbaar nadat ik ze heb goedgekeurd. Your reaction will become visible after I will have approved it. Votre réaction devient visible après que je l'aurai approuvée.

Gelezen in juli en augustus 2023

Romans 

1. De dood in Taormina - Arnon Grunberg: mijn recensie

Mooie zinnen en rare situaties à la Grunberg, maar te bizar verhaal om te kunnen meebeleven. Natuurlijk is hij een stilistisch schrijver. Je moet wel een liefhebber van dit soort boeken zijn. 

 2. Schemerleven - Jaap Robben

Prachtig ontroerend boek. Ik was geboeid tot aan het einde, en had dikwijls een krop in de keel. 

Kort 

3. De gebeurtenis - Peter Terrin: mijn recensie

Een nauwgezet gecomponeerd verhaal maar de personages zijn ook levendig en goed neergezet. Er zijn heel wat personages die je leert kennen in enkele snapshots die als in een film door elkaar heen worden gemonteerd. Aandachtig lezen is nodig om al de verschillende verhalen en perspectieven te kunnen volgen. 

4. Ik dacht dat jij - Joke van Leeuwen: mijn recensie

Een gedurfd en heel sterk verhaal van deze ervaren auteur waarin ze het perspectief weergeeft van een man die erg manipulatief is en zijn nieuwe vriendin aan haarzelf doet twijfelen. Joke van Leeuwen houdt haar verhaallijn consequent vast en toont de gevolgen van gaslighting.  

5. Antarctica - Claire Keegan: mijn recensie

Het fantastische donkere en ongemakkelijke debuut van de Ierse Claire Keegan. Een kortverhalenbundel waarin alle verhalen erg sterk zijn! Doorleefde personages en naar de keel grijpende situaties. 

6. Koude soep - Annelies Verbeke

Annelies Verbeke maakte een wandeling langs de Belgische kust. Een leuk boekje met knap neergeschreven beschouwingen. De titel heeft ze van de enige echte Kamagurka uit Vlaanderen geleend. ;-) 

7. Maart - Saskia De Coster 

Saskia De Coster wordt telkens verliefd in maart, en wil die maand liefst skippen. Opnieuw een Das Mag-boekje dat maar middelmatig is. Misschien ligt het niet aan De Coster zelf maar is het in opzet gewoon té kort gehouden.  Dit zijn precies altijd vingeroefeningen in plaats van een afgerond plaatje. 

Non-fictie

8. On connection - Kae Tempest: mijn recensie

“Connection”, verbinding, met elkaar is de centrale focus in dit dunne maar veelomvattende wijze boekje. En in het geval van Kae Tempest vooral dan verbinding door middel van creativiteit en het maken van kunst. In het Engels gelezen. Tempest heeft het over ervaringen van tijdens tournees in verschillende plekken en landen als beginnend (slam) poëet waarin hen op onverwachte momenten verbinding vindt met het publiek dan wel toevallige passanten. Menselijkheid, kwetsbaarheid, mildheid voor jezelf ook als je faalt of ‘valt’, open staan voor elkaar, en open staan voor het leven zijn elementen die in verschillende vormen terugkeren.

9. Marzahn, mon amour: Geschichten einer Fusspflegerin - Katja Oskamp: mijn recensie

In mei dit jaar won dit boek de Dublin Literary Award, die openstaat voor zowel Engelstalige als naar het Engels vertaalde romans die in de loop van de twee voorafgaande jaren zijn gepubliceerd in het Engels. Katja Oskamp, schrijver en journaliste, geeft haar leven een andere wending nu ze ergens eind de 40 is, haar schrijven niet meer veel betekenis heeft, haar kinderen het huis uit en haar man ziek. Ze laat zich omscholen tot medisch pedicure (of chiropedist). In dit boek verweeft ze haar eigen persoonlijke verhaal met de verhalen die de cliënten die in haar medische stoel passeren aan haar vertellen. Net als op haar cliënten laat ze ook het licht schijnen op haar twee collega’s, die ze met evenveel vriendschap, liefde en tederheid tot leven wekt. Ook de geschiedenis van de DDR leer je zo beter kennen. Het geheel voelt niet zwaar aan, er is ook voldoende humor in vervat!

10. Woke is het nieuwe Marrakech-pact - Tom Lanoye

Een nieuw heerlijk villain pamflet van de unieke en verjaarde Tom Lanoye. Je bent best wel wat op de hoogte van de Belgische politiek van de laatste jaren. 

--- Je reactie wordt pas zichtbaar nadat ik ze heb goedgekeurd. Your reaction will become visible after I will have approved it. Votre réaction devient visible après que je l'aurai approuvée.